Can direği, viyolonselin üst ve alt kapağı arasında duran küçük ahşap çubuktur ve çalgının sesini en çok etkileyen tek parçadır.
İşlevi çift yönlüdür. Birincisi yapısaldır: tellerin eşik üzerinden ilettiği basıncı alt kapağa aktarır. İkincisi akustiktir; üst ve alt kapağın birlikte titreşmesini sağlar.
Can direği yapıştırılmaz; sürtünme ve basınçla yerinde durur. Bu nedenle konumu ustaca ayarlanabilir ve küçük kaymalar tınıyı belirgin biçimde değiştirir.
Konum değişikliğinin etkileri şöyle özetlenir: eşiğe yaklaştırıldığında ses daha parlak ve odaklı, uzaklaştırıldığında daha yumuşak ve geniş olur. Merkeze doğru kaydırıldığında denge, dışa doğru kaydırıldığında belirli tellerin öne çıkması söz konusu olur.
Kursiyer için üç uyarı vardır. Birincisi bu ayarın luthier işi olduğudur; kendi başına denemek çalgıya zarar verir. İkincisi can direğinin düşmesi durumunda tellerin hemen gevşetilmesi gerektiğidir; aksi halde üst kapak baskı altında kalır. Üçüncüsü mevsim değişimlerinin ahşabı hareket ettirdiği ve dönemsel ayar gerekebileceğidir.
Sesin aniden bozulması, çoğunlukla can direği ya da eşik kaynaklıdır.
Derslerimizde çalgı bakımı ve ne zaman luthier'e gidilmesi gerektiği kursiyerlere anlatılır.