János Starker, hem icracılığıyla hem geliştirdiği öğretim yaklaşımıyla anılır. Bu yaklaşımın merkezinde, tekniğin çözümlenerek öğretilmesi vardır.
Birinci ilke ayrıştırmadır. Bir güçlük, tek bir bileşene indirgenerek çalışılır: sorun sağ kolda mı, sol elde mi, yoksa ikisinin eşgüdümünde mi?
İkinci ilke fiziksel farkındalıktır. Hangi kasın ne yaptığını bilmek, gereksiz gerginliği ayıklamayı sağlar. Bilinçsiz kas kullanımı, çözülemeyen teknik sorunların en yaygın kaynağıdır.
Üçüncü ilke tekrarın niteliğidir. Yanlış bir hareketi tekrarlamak onu pekiştirir; bu nedenle tempo, hareketin doğru yapılabildiği düzeye indirilir.
Dördüncü ilke aktarılabilirliktir. Öğrenilen bir çözüm, benzer sorunlara uygulanabilir olmalıdır; her pasaj için ayrı bir hile öğrenmek verimli değildir.
Beşinci ilke kendi kendini gözlemedir; kursiyer, eğitmen yokken de kendi sorununu tanımlayabilmelidir.
Kursiyer için buradan çıkan alışkanlık, "bu pasaj zor" demek yerine "bu pasajın hangi kısmı, neden zor" diye sormaktır.
Derslerimizde teknik güçlükler bu ayrıştırma yöntemiyle ele alınır.