Çağdaş viyolonsel eserleriyle ilk kez karşılaşan bir kursiyerin gördüğü sayfa, alışılmış notadan belirgin biçimde farklı olabilir.
Birinci kural şudur: eserin başındaki açıklama sayfası okunmadan çalışmaya başlanmaz. Besteciler standart notasyonun yetmediği yerlerde kendi işaretlerini tanımlar ve bu tanımlar eserden esere değişir.
Yaygın genişletilmiş teknikler şunlardır. Sul ponticello: yay köprüye çok yakın çalışır ve harmonik ağırlıklı, metalik bir ses üretir. Sul tasto: yay klavye üzerinde çalışır ve yumuşak, soluk bir ses verir. Col legno: yayın çubuk tarafıyla tele vurulur ya da çekilir. Pizzicato çeşitleri: sol el pizzicato, Bartók pizzicato — telin çekilip klavyeye çarptırılması.
Diğer teknikler arasında köprü arkasında çalma, aşırı yay basıncıyla üretilen gürültü sesi, mikrotonal perdeler ve harmonik dizileri sayılabilir.
Notasyon biçimleri de çeşitlenir: grafik notasyon, oransal notasyon ve icracıya sıra seçimi bırakan açık biçimler.
Kursiyer için pratik yöntem, çalışmaya başlamadan önce tüm özel işaretleri listelemek ve her birini ayrı ayrı denemektir.
Bu teknikler çalgıya zarar vermez ama col legno gibi bazı uygulamalar yayı yıpratır; bu tür eserlerde yedek yay kullanmak yaygın bir tercihtir.
Derslerimizde çağdaş eser çalışması bu hazırlık adımıyla başlar.