Çift ses ve akorlar, viyolonsel repertuvarının düzenli bir parçasıdır ve iki elde birden ayrı gereklilik doğurur.
Sol elde birinci mesele entonasyondur. İki perde aynı anda doğru olmalıdır; birinin doğru olması yetmez. Çalışma yöntemi ayrıştırmadır: önce alt ses tek başına, sonra üst ses tek başına, en son birlikte.
İkinci mesele parmak baskısıdır. İki tel birlikte bastırıldığında el yorulur; baskı, ses temiz çıkacak asgari düzeyde tutulur.
Üçüncü mesele el şeklidir; bazı çift ses aralıkları elin doğal açıklığından farklı bir yerleşim ister ve bu ayrı çalışılır.
Sağ elde birinci mesele kol düzlemidir. İki telin arasında bir ara düzlem bulunur; yay bu düzlemde durmalı, aksi halde tellerden biri baskın çıkar.
İkinci mesele denge ayarıdır; iki sesin duyulma oranı bilinçli bir tercihtir ve yay açısıyla ayarlanır.
Üç ve dört sesli akorlar viyolonselde aynı anda çalınamaz; köprü kavisi buna izin vermez. Bu akorlar kırılarak çalınır — alt sesler kısa, üst sesler tutulur. Kırma hızı ve hangi seslerin tutulacağı üslup meselesidir; barok repertuvarda daha hızlı, romantik repertuvarda daha geniş kırma yaygındır.
Derslerimizde çift ses çalışması, kursiyerin tek hat entonasyonu oturduktan sonra başlar.