Zoltán Kodály'nin solo viyolonsel sonatı, Bach süitlerinden sonra çalgının en kapsamlı solo eseri sayılır.
Birinci özellik akort değişimidir. Alt iki tel yarım ses aşağı indirilir; bu, açık tel rezonanslarını değiştirir ve eserin kendine özgü koyu tınısını üretir. Kursiyer için bu, klavye bilgisinin o iki telde yeniden düşünülmesi anlamına gelir.
İkinci özellik halk müziği kaynağıdır. Kodály, derleme çalışmalarından edindiği Macar ezgi ve ritim dünyasını doğrudan yazıya taşır; süslemeler ve serbest ritimli bölümler bu kaynaktan gelir.
Üçüncü özellik doku genişliğidir. Eser boyunca çift ses, üçlü ses ve perküsif efektler kullanılır; tek bir çalgıdan çok katmanlı bir doku çıkarılır.
Dördüncü özellik dayanıklılıktır; eser uzundur ve sürekli yoğunluk ister.
İcra açısından birinci hazırlık akort değişiminden sonra çalgının kararlı hale gelmesini beklemektir; teller yeni gerilime oturana kadar akort kayar.
Kursiyer için bu eser ileri seviye bir hedeftir.
Derslerimizde akort değişimi gerektiren eserler, klavye bilgisi yeterince oturduktan sonra ele alınır.