Joseph Haydn'ın viyolonsel konçertoları, klasik dönem üslubunun öğrenildiği temel eserlerdir.
Do majör konçerto uzun süre kayıp sayılmış, yirminci yüzyılın ortasında yeniden bulunmuştur. Re majör konçerto ise kesintisiz biçimde repertuvarda kalmıştır.
Klasik dönem icrasının birinci ilkesi artikülasyon netliğidir. Romantik repertuvardaki geniş ve sürekli yay kullanımı burada uygun değildir; cümleler daha küçük birimlere ayrılır ve her birim kendi başlangıcını taşır.
İkinci ilke dinamik ölçüsüdür. Kontrastlar keskin ama abartısızdır; ani geçişler dönemin dilidir.
Üçüncü ilke süslemedir. Klasik dönemde süsleme icracının payıdır; tekrar bölümlerinde eklenen küçük süslemeler yazının bir parçasıdır.
Dördüncü ilke kadanstır. Konçerto bölümlerinin sonundaki kadans, dönem uygulamasında icracı tarafından hazırlanır; hazır kadanslar kullanılabilir ama kendi kadansını yazmak eserin armonik yapısını kavramanın en doğrudan yoludur.
Kursiyer için Haydn konçertoları, klasik üslubun ilkelerinin somut biçimde çalışıldığı alandır.
Derslerimizde dönem üslupları, repertuvar çalışmasının ayrılmaz parçası olarak ele alınır.