Dmitri Şostakoviç'in viyolonsel konçertoları, yirminci yüzyıl repertuvarının en çok çalınan eserleri arasındadır.
Birinci konçertonun birinci özelliği motif ekonomisidir. Eser, dört notalık kısa bir figür üzerine kurulur ve bu figür bölüm boyunca farklı biçimlerde geri döner. İcracı için bu, motifin her görünüşünde farklı bir karakter bulmak anlamına gelir.
İkinci özellik ritmik keskinliktir. Vuruşlar net ve mekaniktir; romantik esneklik burada yerini kesin bir nabza bırakır.
Üçüncü özellik dayanıklılıktır. Uzun ve yoğun kadans bölümü, sol elde ciddi bir fiziksel yük oluşturur; çalışma planı bu yükü kademeli olarak kurmalıdır.
Dördüncü özellik tını genişliğidir. Eser, ince ve neredeyse kırılgan seslerden sert ve baskılı seslere kadar geniş bir renk aralığı ister.
Beşinci özellik ironidir. Kimi bölümler dans ya da marş gibi görünür ama karakteri bozulmuştur; bu bozulma bilinçli olarak duyulmalıdır.
Kursiyer için bu repertuvar, ritmik kesinlik ve renk çeşitliliği çalışmasıdır.
Derslerimizde yirminci yüzyıl repertuvarı, kursiyerin teknik zemini oturduktan sonra programa girer.