Jacqueline du Pré'nin icrası, viyolonsel yorum geleneğinde anlatım yoğunluğunun örneği olarak anılır.
Birinci özellik ses genişliğidir. Yay basıncı ve hızının birlikte kullanımıyla üretilen dolgun ton, orkestra içinde bile belirgin kalır.
İkinci özellik vibrato çeşitliliğidir. Tek bir vibrato hızı yerine, cümlenin gerilimine göre değişen bir kullanım; kimi yerde geniş ve yavaş, kimi yerde dar ve hızlı.
Üçüncü özellik tempo esnekliğidir. Cümlelerin doruk noktalarına doğru hafif genişleme, sonrasında toparlanma — ölçülü ama duyulur bir rubato.
Dördüncü özellik fiziksel serbestliktir. Çalgıyla kurulan rahat ilişki, yay kolunun geniş hareketine izin verir.
Kursiyer için buradan çıkan üç ders vardır. Birincisi vibratonun tek bir ayar değil bir dağarcık olduğudur. İkincisi ses hacminin yay basıncından çok yay hızıyla kurulduğudur. Üçüncüsü fiziksel gerginliğin anlatımı kısıtladığıdır.
Bu üslup taklit edilecek bir kalıp değil, dinlenerek fikir alınacak bir örnektir; her icracının kendi fiziği ve kendi çalgısı vardır.
Derslerimizde vibrato ve ton çalışması, kursiyerin kendi fiziğine göre biçimlendirilir.